2 - آداب دعا كردن در اين آيات حاملان عرش الهى راه و رسم دعا را به مؤمنان مىآموزند . نخست تمسك به ذيل نام پروردگار ( ربنا ) . سپس او را به صفات جمال و جلالش ستودن و از مقام رحمت و علم بىپايانش مدد خواستن ( * ( وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْماً ) * ) . سرانجام وارد در دعا شدن ، و مسائل را به ترتيب اهميت خواستن و با شرائطى كه زمينه استجابت را فراهم مىسازد مقرون ساختن ( * ( فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ ) * ) . سپس دعا را با ذكر اوصاف جمال و جلال او و توسل مجدد به ذيل رحمتش پايان دادن . جالب توجه اينكه حاملان عرش در اين دعا روى پنج وصف از مهمترين اوصاف الهى تكيه مىكنند ربوبيت ، رحمت ، قدرت ، علم و حكمت او . 3 - چرا دعاها با « ربنا » شروع مىشود ؟ مطالعه آيات قرآن مجيد نشان مىدهد كه « اولياء اللَّه » اعم از پيامبران و فرشتگان و بندگان صالح به هنگام دعا سخن خود را با « ربنا » يا « ربى » شروع مىكردند . آدم مىگويد : رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا : « پروردگارا ! من و همسرم بر خود ستم كرديم » . نوح عرض مىكند : رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ : « پروردگار من و پدر و مادرم را بيامرز » . ابراهيم مىگويد : رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ :